Landmijnen-Hoe groot

LANDMIJNEN (HOE GROOT)

Roger Nupie

Hoe groot is de mens

die met woorden als

bom, obus, raket, raketbom goochelt,

en ze vult met kleinere bommen.

Hoe groot is de mens

als deze munitie in bomen,

op daken of onder armoedig

Afrikaans zand belandt.

Hoe groot is de mens

als in de naweeën van oorlogen

onopgeruimde antipersoonsmijnen

nog dagelijks leed veroorzaken.

Hoe groot is de mens

als hij deze bommen

in felle kleuren schildert,

- wat vooral kinderen aantrekt.

Hoe groot is de mens

die hierdoor kinderen

een arm of been

ontneemt.

Hoe groot is de rat

die explosieven

van landmijnen opspeurt

via haar reukzin.

Hoe groot is de mens

die, met metaaldetector,

slechts dertig vierkante meter

per dag aankan.

Hoe groot is de rat

die op een halfuur tijd

honderd vierkante meter

afspeurt.

Hoe groot.

Hoe groot.

Anti War performance in Salon 12B

Fred read not only God is Black which you can find earlier on this blog.
he also offered Auf Wiedersehen Guter Himmel- Goodbye good heaven... poem from the volume Felsenleiter.






Auf Wiedersehen Guter Himmel

noch warst du purpur Rot

noch tropfte Blut aus deinen Wolkenlöchern

noch sticht der Kran in deinen Leib

du Himmel himmlisch Kind

auf welchem Brett wirst du

zerlegt in Wolkenlöchern

auf was beziehen sich deine Wasser

die sind so

schmutzig von der Erden

Sauberkeit und wo ist das Geheimnis

das du mir damals so versprachst

auf tiefer duftend Wies

am Stengel gekaut

und Bilder gesehen in den Wolken
 

***

Good Bye Good Heaven

still you were purple red

still blood dripped from your holes in clouds

still the crane sticks in your body

you heaven heavenly child

on which board you’ll

be cut up in holes in clouds

to what refer your waters

they are so

dirty from Earth’s

cleanness and where is the secret

you so promised me then

on a scenting deep meadow

chewed on a sprig

and saw images in the clouds

2de Festival v/d Europese Dichtkunst-2. Festival Europäischer Dichtkunst-2nd European Poetry Festival-2ième Festival de la Poésie Européenne

Tweede Festival van de Europese Dichtkunst

Het eerste Festival van de Europese Dichtkunst op 18 september 2010 in de Permeke Bibliotheek in Antwerpen was een onafhankelijk maar erkent project in het kader van Ruhrgebied 2010, culturele hoofdstad van Europa. Dit Festival werd tot onze vreugde en verrassing op Radio Klara vermeld als het beste dichtkunstfestival van het jaar. Dit festival dat nu voor de tweede keer wordt georganiseerd, is het resultaat van een vertaalproject dat Fred Schywek jaren geleden heeft opgezet gebaseerd op een collegiale en coöperatieve benadering. De vertalingen worden afgewerkt in nauwe samenwerking met de auteurs. Dit alles mondt uit in een aantal anthologieën en individuele bundels van auteurs. Er is zoveel goed materiaal dat dit 2^de Festival van de Europese Dichtkunst zich opdrong. Cijfers: 4 talen, 2 continenten, 5 landen, 19 dichters, 4 muziekanten, zang en soundscape mensen, 2 organisatoren.

Een totaalconcept wordt met deze mensen op 17 september om 20 uur in de Permeke bibliotheek voorgesteld. De drie artistieke zwaartepunten zijn

1.    Het lustrum jaar voor drie grande dames van de Nederlandstalige poëzie in België: Lucienne Stassaert, Annie Reniers en Marleen De Crée.

2.    Europese performance traditie:

    Havenklanken:

Roger Nupie (MC), Bart Stouten, Jean Demey (musician/composer-soundscape), Peter    Holvoet-Hanssen (Stadsdichter Antwerpen), Wilfried Bienek (Duitsland), Paul Gellings, Nederland, Job Degenaar (Friesland), Fred Schywek (Duitsland), Annmarie Sauer, Olivier Cousin (Bretagne) en Devorah Major (San Francisco, USA)

    Moorsoldaten: Anti oorlog-Voor vrede – wij zijn geëngageerde dichters

            Peter Holvoet-Hanssen (Stadsdichter Antwerpen), Wilfried Bienek (Duitsland), Job 
            Degenaar (Friesland), Fred Schywek (Duitsland), Annmarie Sauer, Devorah Major 
           (San Francisco), Didi De Paris, Frank De Vos, Tim Ceustermans-Deschepper, Frank 
            Niehusmann

3.     San Francisco special: Devorah Major en Susan Birkeland, vertolkt door: Patricia van Nunen, Gorik De Smet (sound.)

Havenklanken als concept ontstond als thema omdat Antwerpen en Duisburg havensteden zijn. Dit groeide uit tot Havenklanken II (Sons du Port) met o.a. drie dichters uit Bretagne en vervolgens tot Harbors of the West met dichters van de westkust van de VS (Seatle en San Francisco). In dit derde deel zullen bovendien havendichters uit vorige uitgaven worden opgenomen. Tijdens de optredens wordt af en toe een tekst in vertaling geprojecteerd of simultaan of consecutief tweetalig voorgelezen. Het project is bewust meertalig.

Moderne muziek is eveneens een belangrijk, geïntegreerd onderdeel. Lucienne Stassaert en Jean Demey hebben samen reeds talrijke voorstellingen gespeeld. Frank Niehusmann en Fred Schywek hebben vroeger voor de radio samengewerkt. Niehusmann trad op in Zuid- en Noord-Amerika, in Japan, in vele landen van Europa en nu in Antwerpen. Gorik De Smet werd eveneens een vaste waarde in wat we doen. Met elke dichter en elke muzikant hebben wij een nauwe artistieke band.

Het 2^de Festival van Europese Dichtkunst, 17 September, Permeke Bibliotheek, te Antwerpen, deuren 20 uur.

Reservaties: via comments mogelijk

No more war

Wake

(Lente 2003 Antwerpen)

Hoeveel kaarsen

brandde ik niet voor jou en vrede

De motoren op het vliegpad van het kwaad

dreunen in de hoeken van de kamer

krampen in het hart

In de stilte van het huis

leer ik de taal van de

nieuwe generaal

met het juiste woord

voor elk soort dood

            liefde en hoop

            gaan op in rook

**

 Mahn Wache

(Frühjahr 2003 in Antwerpen)

Wie viele Kerzen

brannte ich nicht ab für dich und für Frieden

Die Motoren auf der Startbahn Richtung Verderbnis

dröhnen in den Winkeln meiner Kammer

krampfend drin im Herzen

In der Stille des Hauses

Lerne ich Sprache des

neuen Generals

mit dem rechten Wort

für jede Sorte Tod

    Liebe Hoffnung

    gehen auf im Rauch  

übersetzung: Fred Schywek         

 **

Vigil

How many candles did I not burn for you

for peace

The engines on the flight path

of evil

boom

in the corners of the room

           cramp the heart

in the silence of the house

I learn the language

of a new general

with a word in mind

for death of every kind

Love and hope

are lost in smoke
 

Will be published in Spuren-Sporen- Traces

German Poetry

On the 16th two German poets Wilfried Bienek, (Essen) and Fred Schywek (Duisburg) are the main attraction for Gegenlesung, Deutsland ins Fadenkreuz: Counter lecture: Germany in the line of sight. This activity takes place in den Hopsack, in Antwerp, at eight thirty pm of course.
Here a poem inciting to resistance...
STADT,LAND,FLUSS

Autos zerfahren ziellos Reih und Glied.
Bäume zerschneiden planlos Lichterketten.
Wenn die Stadt prunkt rar und stattlich
Das Land glänzt porentief.

Aufpoliert ist der Fluss.
Von fleißigen Wasserträgern.
Aber da die überbrückten Kanäle:
Dampfen falsch ins Weite.
Als wollten sie sprechen
Sagen: Schöpft Verdacht
*
STAD, LAND, STROOM

Auto's rijden doelloos rij en gelid stuk.
Bomen snijden zonder plan door lichtslingers.
Als de stad pront fijn en statig
Het land glanst tot diep in de poriën.

Opgeboend is de stroom.
Door vlijtige waterdragers.
Maar daar de overbrugde kanalen:
Stomend fout de wijdte in.
Alsof ze spreken wilden
Zeggen: Maakt verdacht!

For more info about the Small Festival of European Poetry check www.Dichtkunst.eu
For those who don't know: den Hopsack is a small, brown, literary café, active in this field during many years. And not unimportant with the cheapest beer in town. Grote Pieter Pot Straat...

Love in Holland and Flanders

This is the cover of Love in Holland and Flanders, a small edition with 9 poetesses and each one poem. Of course it is a tri-lingual publication. Since today it is available in Germany.

In  www.surf.to/program  for the Small Festival of European Poetry you click on the left side on 'Aktuelle Anthologie***
Die Liebe in Holland and Flandern.

Now follows a poem by Catharina Boer from this anthology.
EVENBEELD

In zo’n zwarte montycoat,
mijn haar woei uit een
capuchon, schooltas woog
als lood, gaat ze graatmager

op hoge wankelhakken.
Staat daar. Staart, mascaraveeg
traan of regen, in schrale
maandagnamiddag en wacht.

Met oordop, boek en liefdes-
verzen even zat, wacht ze.
tot hij komt, haar overkomt
en wat dan nog te dromen overblijft.

Zo haal ik haar in. Leen haar
mijn oud verhaal. Opdat zij
leest, herschrijft.
*
Ebenbild

In so einem Dufflecoat
mein Haar weht aus einer
Kapuze, Schultasche wog
wie Blei, geht sie grätenmager

auf hohen Wackelhacken.
Steht da. Starrend, Wimperntuschenschmiere
Tränen oder Regen, in Dürrheit
Montagnachmittag und wartet.

Mit Ohrenstöpseln, Buch und Liebes
Versen fast voll, wartet sie.
Bis er kommt, sie überkommt
und was dann noch zu träumen über bleibt.

So hole ich sie ein. Leihe ihr
meine alte Geschichte. Auf daß sie
liest, wieder neu schreibt.
*
LIKENESS

In one of those black Monty coats
my hair blown loose from a
hood, schoolbag heavy
as lead, she thin like a stick

on high wobbly heels.
Stands there. Stares, smudge of mascara
tear or rain, on a bleak
Monday afternoon and waits.

With earplug, book and love
poetry, a moment filled, she waits.
till he comes, overcomes her
and what then is still left to dream.

So I catch up with her. Lend her
my old story. So that she
reads, rewrites.
*

Seventeen

A specter haunts Europe, the specter of seventeen syllables (5/7/5) called Haiku. The president of the European Union regularly publishes his writings and reads them, in the accustomed way, that is twice. I guess it is because it so brief, that one has to hear it twice, our attention having been primed by the first reading. It often shares an insight, a common occurrence or a seasonal element, called 'a kigo' in Japanese. Also landscape elements are required. Gust Gils a Flemish poet and a bit of a contrarian wrote some funny haiku which he called 'Flandriu'.

Marleen De Smet wrote the following as a gesture of resistance against violence:

een gebroken steen
huilt met duizend breuklijnen
ik weet het zeker


a shattered stone
cries with a thousand fault lines
I know for sure

You can hear her read (also some love poems) on September 18, in the main Library Permeke in Antwerp, during a performance organized as a satellite project in the framework of Ruhr area 2010, Cultural Capital of Europe.

Der Englische Friedhof, Kamp Lintfort/Rheinberg, Germany

Avoiding the masses in the Ruhr area's 2010 activity still-leben/stillife A 40 as the European Capital of culture we visited the English cemetery. Clean, peaceful, respectful. Different religions, different continents rest next to one another. The shock came when suddenly it became clear that the airmen from the Royal Air Force were buried together when they died on the same day. Seeing twenty graves of young men and one or two women made realize the massiveness of the dying in WW II.

If they call you to go to war just don't do it. The following poem is by Fred Schywek, the English translation by Maxime De Winter

pics:sms:foto duisburg/rhein, germany, © 2010



Weingesang am Feuer

Blues for an American Boy

Ich weine um dich
kleiner Negerjunge
Papa aus der Reserve
geht in die Wüste
ins Giftgas
in brennende Ölfelder

er muß töten
kleine Kinder wie du
sind freundliches Feuer

ich weine um die Kinder
die versklavt in arabischen Harems sitzen
den Türkenjunge in Side
der mir meine blue suedes pützen
wollte mit zerfetztem Gesicht

setzben wir uns
ans Feuer
und töten das Monster

ich weine um dich
kleiner Mensch
*
Boy Inside
(Lament at the fire)

I cry for you
little black boy
daddy from the reserve
is going to the desert
is going to the poison gas
is entering the burning fields of oil

he must kill
little children like you
are friendly fire

I cry for the children
(who are) enslaved in Arab harems
for the boy inside
with his tortured face
who wanted to shine my blue suede shoes

(let’s) sit down
in front of the fire
and kill the monster

I cry for you
U little man
*

treaties would be signed...

A poem of James Welch based on his Blackfoot family stories told during his childhood. He is better know as a great novelist.

James Welch

The end came easy for most of us.
Packed away in our crude beginnings
in some far corner of a flat world,
we didn't expect much more
than firewood and buffalo robes
to keep us warm. The man came down,
a sloughing dwarf with rainwater eyes,
and spoke to us. He promised
that life would go on as usual,
that treaties would be signed, and everyone -
man, women, and child - would be inoculated
against a world in which we had no part,
a world of money, promise and disease.

Het einde was makkelijk voor de meesten van ons.
Weggestopt in onze grove oorsprongen
in een verre hoek van een platte wereld,
verwachtten we niet veel meer
dan brandhout en bizonvesten
om ons warm te houden. De man kwam hierheen,
een gebogen dwerg met regenwaterogen,
en hij sprak tot ons. Hij beloofde
dat verdragen zouden worden getekend, en iedereen -
man, vrouw en kind - zou worden ingeënt
tegen een wereld waarin we geen rol spelen,
een wereld van geld, beloften en ziekte.

Harbors

A lot of people are intrigued by water, streams, seas and cities on a stream, cities with a harbor. The writing about it is very diverse. Our current house guest is one of the poets participating in the 1st European Festival of the Art of Poetry Wilfried Bienek. Here follows one of his harbor poems in German and Brittish English.

Nie ohne Hafen

Ohne Hafen wüssten Schiffe nicht wohin.

Zugang von Wasser zu Land, von Meer zum Zuhaus.
Grauer Städte Mauern. Zuhaus hinter Kais. Die feste Burg.
Die Hafenstadt aus Menschen an lebenslangen Ankern.

Stinkend steht der Fisch im Wasser, riecht nie sich selbst.
Möwen fischen aus trübem Dunst wie Gespenster nach ihren Schiffen. Nach jeder Sintflut Ebbe mit neuer Besatzung.

Ratten bleiben, doch Menschen sinken von Bord in den Boden.
Der Seemann hisst seine Bräute neben dem Schiff. Dann facht er an den Sturm in Herzen, die noch nicht schlagen, für bald.

Nimm mich mit Kapitän auf Container. Macht nicht der Hafen
alle satt? Stumme Maschinen. Menschen unter Dampf. Schiffe
mit Himmelbetten und Tötungsgerät frei Villa Kunterbunt.

Jenseits oder Längsseits. Wer nicht untergehen will, geht
unter Menschen und wer will dito. Versicherte Robinsons warten
auf Freitag der niemals verlässt, was er ist: eine Insel.

Ohne Hafen wüssten Schiffe nicht wohin.

Never without harbour

Without harbours boats wouldn’t know where to go.

Access from water to land, from sea to the home.
Gray city walls. Home behind quays. The steadfast fortress.
The harbour city of people on lifelong anchors.

Stinging the fish stands in the water, never smells itself.
Seagulls fish out of turbid vapours, ghosts after their ships. After each
flood low tide with a new crew.

Rats stay, but people sink off board to the bottom.
The seaman hoists his brides next to the ship. Then he fans the storm in
the hearts, not yet beating, for soon.

Take me along captain on container. Doesn’t the harbour
fill all? Silent machines. People under steam. Ships
with canopies and killing equipment port free Villa Villekulla.

The other side or long side. Who doesn’t want to go down, goes
among people and who wants dito. Insured Robinsons wait
for Friday who never leaves what he is: an island.

Without harbours boats wouldn’t know where to go.

Wilfried Bienek is a Poet against War. Right on!