GLOBAL NIGHT CAR

Weltnachtauto - wereldnacht auto

This is a project with 9 poets, each writing two stanzas, some knowing what the others have written, while some poets never knew what the others wrote. Then chance played its part and also a wee bit of composition. Of course there is also a Dutch translation and a German one. It will be part of the 'Harbors of the West' which should be ready by March 21st for Unesco's World Poetry Day. The world premiere was last night read by three different English voices. Thanks Magda. Thanks Lynn.

*

On singing wheels along the harbors, the night sky
installs itself, pens the world; the dashboard guides
along dying skyline, busy quays
where in the fyke of light the fish is brought in
*
Roiling day.
The sea turns color before my eyes.
Cold cries of the gulls more than suffice
to wring out every bit of remorse
and dash them against the rocks.

*

Moon shadow on rock and sand
moonshine in water
dark night of tremors and of life
and we moon connected wisps of cosmic mist

*

Tuesday October 25

Waning crescent turns quickly to dark new moon

as skies brushed red reflect tear gas billows

the world's gone crazy my daughter cries into the phone

*

See him fly far above all flat lands, fallen angel
in pitch-black nights! 24 hours above sands and above seas –
Alas! Once again no golden border boy to be uncovered,
Just spinning globe, night semen, broken water: yes yes, all that again!

*

The wings sing softly: This is a song.
The light goes on, the light goes out
and outside the wind becomes visible and whistles.
*

Rain in my heart
and your consolation brolly.
often heard words
soft to the touch like smooth fur.

*

yeah yeah global ca
that’s the difference between
speaking and living
of you this time with violin waltz
*

I’m sorry I’m so wishy-washy

he says

water rolling down dough and rock-faced belly.

*

Red is the color of devotion,

how the moon pulls the ocean

how the poor feed the rich

this Love

an involuntary condition.

*

a small child floating around the earth
that is all tha
is so strong at the point of knowing of dying
always always pretty violins with da and ho

*

October 31 

the ocean is postcard calm, clouds feathering through layers of blue

smokey, robin’s egg, dark silk, venus flirts with the oncoming night

the moon fattens as one by one fires start to blossom along the shore

*

wind pulls at the car door, yet calmly I drive under the stars
and don’t hear the siren call of blackwaters; something transports me
blinded, numbed, over de darkened roads of past
to when love for the first time rescued me and I your harbor sought

*

‘Repair the stars...’ The cockpit yawns.
The moon glistens on the sea, cloud city –
The singing sand, time steals on.
Here one makes snow swishing high.

*

waltz under a red bridge named golden
the sun is always setting.
Sails sailing,
say, have you left your heart...
across the fluid body?

*

Again descended earthwards, age 33, he lets himself be driven,

Bentley limousine, through godforsaken cities, Armani suit, Dolce &

Gabana sunshades. Cristal champagne uncorked. The lady on the backseat,

Marlene Dietrich legs, Mae West bosom, almost.

*

I give the memory some milk
hoping it wants to come back one day.
There is a dead bird in the distance
near your grown wild waterhole of language.

*

Moon pale night of the soul
and the self upon waves, over roofs
howling crying in rising whisper
mixes mercy with warm worldwide love

* * *

Participating poets: Susan Birkeland, Fred Schywek, Roger Nupie, Clara Hsu, Bart Stouten, Peter Holvoet-Hanssen, Job Degenaar, Annmarie Sauer, Devorah Major.

© world internet books

Salon12b - Freestyle

Another salon 12b is taking place November 29. Door open at 7PM and the performances start at 8PM with the world premiere of Global Night Car. You can read it on the link. It will be read in three languages, in different voices, since nine different poets contributed to this experiment. In the break expect a good Goulash soup and something will be there for vegetarians as well. Desert will be by Rose: Condé rice with apricots...

After earthy food, the poets present will read their latest and thus unpublished work. Lucienne Stassaert will be kind enough to read the poems of three Breton poets one, Olivier Cousin, has received a major price. We always knew 'the project's poets' are fabulous.

L’enfant sur la jetée

Petit port de pêche paisible

au bout des garennes

Deux caseyeurs bleus

franchissent la passe

pour venir se soulager sur le quai

de leurs casiers d’illusions

et de désillusions

Il n’y aura qu’un seul témoin

De dos sur la jetée

un enfant scrute les flots

et les flots fixent l’enfant

S’il était assis sur le môle

on en saurait plus

Personne ne peut dire

s’il a jailli des vagues

ou s’il va y plonger

En suspens la vie l’attend

avec ses joies et ses déboires

comme la mer constellée

d’îlots et de récifs

Les deux caseyeurs bleus

passent les dernières balises

l’enfant n’a pas bougé

Il y a tant de cartes à s’inventer

*

Child on the jetty

A small peaceful fisherman port

at the edge of the moors

Two blue lobsterpot boats

cross the channel

to come and unload on the quay       

their pots of illusions

and disillusions

There will be only one witness

His back to the jetty

a child scrutinizes the drift

the drift staring at the child           

If he’d been sitting on the pier              

we would have known more                                               

Nobody can say

whether he shot up from the waves

or whether he is going to jump in

In suspense life awaits him

with its joys and troubles                  

like the sea spattered                    

with isles and reefs

The two blue lobsterpot boats

pass the last beacons                       

the child hasn’t moved

There are so many maps to invent

storm door devorah major

storm

begrijpt de oceaan

het land dat zij gladstrijkt en verzacht

hecht zij waarde

aan de mineralen die zij onttrekt

aan schelpen die ze hamerde

beenderen die ze kauwde

hout dat ze zoog

ijzer dat ze zoutte

ziet de oceaan haar kleur

omgevormd vloeibaar kristal

als geschilderd door de zon

en bestoven door het slik

tot zij wordt

grijs en bruin

blauw en zilver

sprankelend groen schuim

terwijl zij groeit en krimpt

zonder meer te letten op

het lijden van mensen

dan het aanbieden van de gave van haar lied

dat neuriet in opmerkelijke tevredenheid

of huilt in diepe durende droefheid

voelt de oceaan de vorm

van elke berg die ze bevat

hoe sommigen van haar slanke torsos

met de zachtste wentelende stromingen

of door het slaan van menig storm

paden klieft en kanten rond

grotten uitlepelt en hoekjes maakt

waar het leven toevlucht vindt of vernietiging

plant de oceaan haar lessen

stilte zonder rust

licht in de duisternis

hoe zij het leven voedt

en hoe zij het eindigt

zonder meelij of berouw

devorah major

Clara Hsu-San Francisco Poet

Clara Hsu is one of the San Francisco poets we met and even heard read her work, accompanying herself with Chinese singing bowls. A wonderful combination.


Cherry Blossoms

To dream
is to wake when the first
token of romance is set adrift.
The crystal droplets that clung onto new shoots
have given birth.
The sun, in mere days, ripens the offspring.
They bloom in droves,
pale lace wrinkling on the edges,
blushing as they warm.

To wake
is to walk into the dreamscape of flowers
masking earth and sky,
and petals are the rain.
Young girls clip a cluster of pink
on their long black hair,
half-cover their faces
with lacquered parasols.
Young men get drunk on love poems.

To wake again
is to let the maudlin memories
be crushed by tire tracks,
and watch cyclists careening down
the velvet floor,
swift as birds in flight.
*

Kersenbloesem

Dromen

is wakker worden als de eerste

blijk van romance op drift is gezet.

De kristallen druppeltjes die kleefden aan nieuwe scheuten

hebben gebaard.

De zon, in luttele dagen, rijpt het nageslacht.

Zij bloesemen veelbloemig,

bleke kant rimpelend aan de rand,

blozend als zij opwarmen.

Wakker worden

is wandelen in het droomlandschap van bloemen

die aarde en hemel maskeren,

en bloemblaadjes zijn de regen.

Jonge meisjes spelden een tros roze

op het lange zwarte haar,

half bedekkend hun gelaat

met gelakte parasols.

Jonge mannen worden dronken van liefdesgedichten.

Opnieuw wakker worden

is de huilerige herinneringen laten

vergruizelen door bandensporen,

en kijken hoe fietsers naar beneden slingeren

op fluwelen grond,

snel als vogels in vlucht.

2de Festival v/d Europese Dichtkunst-2. Festival Europäischer Dichtkunst-2nd European Poetry Festival-2ième Festival de la Poésie Européenne

Tweede Festival van de Europese Dichtkunst

Het eerste Festival van de Europese Dichtkunst op 18 september 2010 in de Permeke Bibliotheek in Antwerpen was een onafhankelijk maar erkent project in het kader van Ruhrgebied 2010, culturele hoofdstad van Europa. Dit Festival werd tot onze vreugde en verrassing op Radio Klara vermeld als het beste dichtkunstfestival van het jaar. Dit festival dat nu voor de tweede keer wordt georganiseerd, is het resultaat van een vertaalproject dat Fred Schywek jaren geleden heeft opgezet gebaseerd op een collegiale en coöperatieve benadering. De vertalingen worden afgewerkt in nauwe samenwerking met de auteurs. Dit alles mondt uit in een aantal anthologieën en individuele bundels van auteurs. Er is zoveel goed materiaal dat dit 2^de Festival van de Europese Dichtkunst zich opdrong. Cijfers: 4 talen, 2 continenten, 5 landen, 19 dichters, 4 muziekanten, zang en soundscape mensen, 2 organisatoren.

Een totaalconcept wordt met deze mensen op 17 september om 20 uur in de Permeke bibliotheek voorgesteld. De drie artistieke zwaartepunten zijn

1.    Het lustrum jaar voor drie grande dames van de Nederlandstalige poëzie in België: Lucienne Stassaert, Annie Reniers en Marleen De Crée.

2.    Europese performance traditie:

    Havenklanken:

Roger Nupie (MC), Bart Stouten, Jean Demey (musician/composer-soundscape), Peter    Holvoet-Hanssen (Stadsdichter Antwerpen), Wilfried Bienek (Duitsland), Paul Gellings, Nederland, Job Degenaar (Friesland), Fred Schywek (Duitsland), Annmarie Sauer, Olivier Cousin (Bretagne) en Devorah Major (San Francisco, USA)

    Moorsoldaten: Anti oorlog-Voor vrede – wij zijn geëngageerde dichters

            Peter Holvoet-Hanssen (Stadsdichter Antwerpen), Wilfried Bienek (Duitsland), Job 
            Degenaar (Friesland), Fred Schywek (Duitsland), Annmarie Sauer, Devorah Major 
           (San Francisco), Didi De Paris, Frank De Vos, Tim Ceustermans-Deschepper, Frank 
            Niehusmann

3.     San Francisco special: Devorah Major en Susan Birkeland, vertolkt door: Patricia van Nunen, Gorik De Smet (sound.)

Havenklanken als concept ontstond als thema omdat Antwerpen en Duisburg havensteden zijn. Dit groeide uit tot Havenklanken II (Sons du Port) met o.a. drie dichters uit Bretagne en vervolgens tot Harbors of the West met dichters van de westkust van de VS (Seatle en San Francisco). In dit derde deel zullen bovendien havendichters uit vorige uitgaven worden opgenomen. Tijdens de optredens wordt af en toe een tekst in vertaling geprojecteerd of simultaan of consecutief tweetalig voorgelezen. Het project is bewust meertalig.

Moderne muziek is eveneens een belangrijk, geïntegreerd onderdeel. Lucienne Stassaert en Jean Demey hebben samen reeds talrijke voorstellingen gespeeld. Frank Niehusmann en Fred Schywek hebben vroeger voor de radio samengewerkt. Niehusmann trad op in Zuid- en Noord-Amerika, in Japan, in vele landen van Europa en nu in Antwerpen. Gorik De Smet werd eveneens een vaste waarde in wat we doen. Met elke dichter en elke muzikant hebben wij een nauwe artistieke band.

Het 2^de Festival van Europese Dichtkunst, 17 September, Permeke Bibliotheek, te Antwerpen, deuren 20 uur.

Reservaties: via comments mogelijk

untiteled ancestry by devorah major

Here you can find devorah's bio as written by her

u n t i t l e d  a n c e s t r y

i a mongrel

a crossbreed

a mutt

a grafting of cultures

a planet varied

sea to land

calm to storm

wondering in the mirror

where did the eyes come from

and the texture of hair

who saw to the skin tones

and who to the lips

arbitrarily naming the source

of my limbs

my hips

my face

i landless

homeless

being so much a mixture

a couscous of spices and fruits

a mongrel of the comings together

chosen/forced of so many different ones

a crossbreed that fills the spaces

between rich dark and translucent fair

a mutt that has unruly fur

cropping out in varied shades

ears and tail being strangely incongruent

i the grafting of cultures

that insists where love fails

life will persist, thrive, recreate

a planet varied mountains to hills

to valleys to chasms deep

waterfalls to rivers to streams

to oceans wide a melange i

claiming space on the rainbow.

Tomorrow the dutch translation of this lovely poem.

Moku

Ana Elsner, German born, living in San Francisco where she is part of the poetry scene coined the word Moku. It stands for her interpretation of haiku: MOdified haiKU. Here you see her reading July 30 - she reads very expressively- at the Om Shan Thé, on the weekly poetry night.

MOKU NUMBER SEVEN

child gathering up seashells
unselfconscious manifesto of sublime abandon
auspicious tidings

MOKU NUMMER ZEVEN

kind raapt zeeschelpen bijeen
onzelfbewust manifest van sublieme overgave
gunstige tijdingen