Monday, December 12, 2011

The bridge like structure in background is part of the Cockeril:

The ship repairers

The men working for Cockeril
were special
and strong of will
and working that they did
and strike
and all that was broke they could repair
and partying they did
lorries full of beer and fare
delivered  by the grandpapa
who was from there
food as much as you can think
come on take another drink

but then  - oh man
arrived Japan
the price got too high for hardened steel
life hard and dour
forlorn - forsaken - forgotten
it lays there
faded glory by the stream
loss and
resurrection of a dream

from Hafenklänge-Havenklanken-Sounds of Harbour
by world internet books   

Wednesday, December 7, 2011

Pearl Harbor, December 7, 1941 and my mother

The mother
bright-eyed with wild
and fuzzy mane
slender with the hunger and the lust for
of one that survived the war

She is alive
with a golden claim
upon her hand
a promise of hope and riches in
an across the ocean land

A  vision turned
not a dream
when she became a
woman with a child

Saturday, December 3, 2011

Translation of Humphf-John Sinclair

"humphf"                       door John Sinclair

voor big red

ze zeggen monk
kon de muziek niet spelen. ze zeggen,
monk, hij gelimiteerd
door zijn eigen visie

& kan gewoon niet juist spelen. monk,
hij te raar. zijn muziek
klink niet juist, en hij staat op
& danst

terwijl hij speelt,
als een jakhals predikant
op een revival bijeenkomst
in een oude tent in north carolina.

ze zeggen monk klinkt te veel
als een hoerenkot pianist
uit een pre-haarlem getto
volgestouwd met afvalligen uit donkere bossen

& vrouwen & gokkers,
straat-niveau intellectuelen. ze zeggen
monk, wat is dat voor rotzooi
die je probeert te spelen, je kan het

gewoon zo niet doen,
jij te gek baby,
dat gedoe ben jij niet. & monk,
in zijn oneindige kennis

& wijsheid, flasht een grijns
van achter de piano,
schudt zijn gat op de kruk,
en legt een paar akkoorden neer

van hoogste genialiteit,
geeft het over aan de tenor speler
& staat op om naast de piano te dansen,
wat meer van de oude north carolina boogaloo 

translation: A.S.

Friday, December 2, 2011

Jazzpoetry by John Sinclair

Before the performance, John Sinclair, takes time out to sit and be quiet. He turns inwards and then without  papers or books he speaks, delivers his texts in true San Francisco poetry style. Here defending the Blues.

 "humphf"                by  John Sinclair           

for big red                   
they say monk    
couldn't play the music. they say,    
monk, he limited    
by his own vision                         

& just can't play right. monk,    
he too weird. his music    
don't sound right, and he gets up    
& dances                         

while he's playing,    
like a jackal preacher    
at a revival meeting    
in an old tent in north carolina.                         

they say monk sound too much    
like a whorehouse piano player    
from some pre-harlem ghetto    
stuffed with back-woods renegades                         

& sporting women & gamblers,    
street-level intellectuals. they say    
monk, what is that shit    
you trying to play, you just can't                         

do it that way,    
you too way out baby,    
that stuff ain't you. & monk,    
in his infinite knowledge                          

& wisdom, shoots a grin    
from behind the piano,    
wiggles his ass on the stool,    
lays down another few bars                         

of utter genius,    
turns it over to the tenor player    
& rises to dance beside the piano,     
some more of that old north carolina boogaloo           
Even great poets have to enjoy their nicotine  out in the street on a rainy night...